Mirador del Silica

Mirador del Silica
Mogelijkheden voor een tijdelijke habitat op Lanzarote

21 januari –  4 februari 2018
Opening: 21 januari om 16.00 uur

Mirador del Rio, een van de hoogste uitzichtpunten van het vulkanische eiland Lanzarote, is ontworpen door kunstenaar en architect César Manrique en silica is een materiaal dat in lava voorkomt en dat de grondstof is voor het maken van glas. In de tentoonstelling Mirador del Silica brengen Marieke Schoonderbeek en Eva Pel overzicht samen met detail. Het is tevens de preview van het project One-Man-10-Days-Settlement-29°13°. Dit settlement komt als tijdelijke woonplek in het vulkanisch landschap van Lanzarote. In de zomer van 2018 woont en schrijft Arnon Grunberg er tien dagen, vervolgens verdwijnt het. Na afloop blijven er geen sporen achter, maar middels tekst en verbeelding wordt de bijzondere ervaring deelbaar. Het project borduurt voort op het gedachtegoed van Manrique, die zocht naar mogelijkheden om het eiland in een vorm van gecontroleerde vrijheid te ontdekken.

Eén realiteit
Een muurvullende projectie van een baai bij nacht, met in de verte de lampjes van een dorp, werpt licht op een vlak van wollen dekens. Sommige dekens zijn voorzien van een dieprode streek die geverfd is met cochenille, een luis die op cactussen op Lanzarote leeft. De zee van dekens vormt samen een patroon en vormt de onbegaanbare grond van de tentoonstelling. Verderop in de ruimte werpt een beamer licht door een glazen karaf; een beeld van mengend zand bij de branding van de oceaan. De tentoonstelling laat de verhouding van de overweldigende zoute oceaan tot het verkoelende en schaarse zoete water zien.

Initiatiefnemer Marieke Schoonderbeek: “De ruimte is verduisterd, de kunstwerken lichten de ruimte uit. Voor deze tentoonstelling in Nieuw Dakota zijn de ruimte, het licht en de objecten samen één realiteit. Vanuit die realiteit, of wereld, ontluiken verschillende werken en duiken details en punten van aandacht op. Deze gelaagde opbouw is de aanzet voor wat op Lanzarote – buiten de tentoonstellingsruimte – wordt gecreëerd. Met als ingrediënten: de verhouding van mens, landschap en techniek met de bestaande omgeving. Kunst gaat daar in het leven op.”

Eerste bewoner
Dat de tentoonstelling plaatsvindt in Nieuw Dakota is geen toeval. “Dit is een van de eerste tentoonstellingsruimtes buiten het centrum van Amsterdam en je hebt hier meer gevoel met de elementen dan aan de andere kant van het water”, aldus Schoonderbeek. “Ook wij zullen een eerste bewoner zijn, op die specifieke plek op het eiland Lanzarote. En waarschijnlijk de laatste, omdat het bouwen van de tijdelijke settlement bij uitzondering is toegestaan.”

“Bovendien is Nieuw Dakota een tentoonstellingsruimte die samenwerking als uitgangspunt heeft en ze hechten waarde aan het ‘maken’, het ambacht. Mijn werk gaat ook in op ambachten en ontstaat op plaatsen die een intrinsieke kwaliteit hebben door de traditie van het ambacht dat er beoefend wordt.”

Opening
De tentoonstelling wordt geopend tijdens onze nieuwjaarsborrel, op 21 januari om 16.00 uur. Clarinde Wesselink en Janne Bless reageren tijdens de opening met een performance op de installatie van Schoonderbeek en Pel, waarbij het samenspel van geluid, licht en de performers van de bezoekers vraagt om hun eigen plaats in de ruimte te veranderen en te onderzoeken.

In de tentoonstelling zijn objecten die in het One-Man-10-Days-Settlement-29°13° gebruikt worden – de dekens en karaffen – te zien én te koop. De opbrengst wordt geïnvesteerd in het project.

Opening:  21 januari om 16.00 uur
Performance: Tijdens de opening reageert Clarinde Wesselink met een performance op de installatie van Schoonderbeek en Pel
Tentoonstelling: 21 januari – 11 februari

Dit is een project van kunstenaar Marieke Schoonderbeek, in samenwerking met geograaf en kunstenaar Eva Pel. Kijk voor meer informatie op www.burolanzarote.com.

De bijdrage van Clarinde Wesselink wordt mede mogelijk gemaakt dankzij het Mondriaan Fonds.